انفاركتوس ميوكارد (MI) پاتوفيزيولوژي

انفاركتوس ميوكارد فرايندي است كه در آن ناحيه‌اي از سلولهاي ميوكارد بطور دايمي تخريب مي‌شود. MI معمولا نه هميشه در اثر كاهش جريان خون شريان كرونر متعاقب آترواسكلروز و انسداد كامل شريان توسط آمبولي يا ترومبوز نيز ايجاد مي‌گردد.

بدليل وجود شباهت در فرايند آنژين ناپايدار و MI حاد و نكات متفاوت در راستاي تداوم واژه سندرم حاد كرونر (ACS) ممكن است براي اين تشخيص‌ها به كار رود. ديگر علل ايجاد كننده MI شامل اسپاسم عروق (يك انقباض يا تنگي ناگهاني (شريان كرونر) كاهش تأمين اكسيژن (به دنبال فقدان حاد خون، كم خوني، يا كاهش فشار خون) و افزايش تقاضاي اكسيژن (متعاقب سرعت بالاي ضربان قلب، تيروتوكسيكوز، خوردن كوكائين) مي‌باشند از طرف ديگر عدم تعادل عميق بين تقاضاي ميوكارد به اكسيژن و تأمين اكسيژن وجود دارد. اصطلاحات انسداد كرونر، حمله قلبي و MI بطور مترادف بكار مي‌روند اما واژه MI بيشتر متداول است. ناحيه انفاركته بتدريج در گسترش است به طور اوليه سلول‌ها از اكسيژن محروم مي‌شوند ايسكمي متعاقب آن رخ داده و سپس در صورت فقدان اكسيژن منطقه دچار انفاركتوس يا مرگ سلول مي‌گردد.

 علل و شيوع و عوامل خطر

بيشتر حملات قلبي توسط يك لخته كه يكي از رگهاي كرونر را مسدود مي‌كند (رگهاي خوني كه خون و اكسيژن را به عضله قلب مي‌رسانند) ايجاد مي‌شوند. لخته معمولا در يك رگ كرونر كه قبلا بعلت تغييرات آترواسكلروز باريك شده، تشكيل مي‌وشد. پلاك آترواسكلروزي داخل ديواره رگ گاهي ترك برمي‌دارد و اين امر تشكيل لخته را كه ترومبوز نيز ناميده مي‌شود، شروع مي‌كند.

لخته درون رگ كرونري، جريان خون و اكسيژن‌رساني به عضله قلبي را مختل مي‌كند كه سبب مرگ سلولهاي قلبي در آن ناحيه مي‌شود. ماهيچه قلبي آسيب ديده، توانايي خود براي انقباض را از دست مي‌دهد، و عضله قلبي باقي مانده براي جبران منطقه آسيب ديده وارد عمل خواهد شد. گاهي استرس شديد، ناگهاني مي‌تواند يك حمله قلبي را شروع كند. تخمين دقيق شيوع حملات قلبي دشوار است زيرا حدود 000/200 تا 000/300 بيمار هر ساله در امريكا قبل از رسيدن به خدمات پزشكي مي‌ميرند. تخمين زده مي‌شود كه تقريبا 1 ميليون بيمار هر ساله با حمله قلبي به بيمارستان مراجعه مي‌كنند.

محتوای فایل دانلودی:

فایل ورد قابل ویرایش

54 صفحه